Brotherlouis.nl

2.51111111111Rating 2.50 (1 Vote)

O-N-G-E-L-O-O-F-L-I-J-K prachtig, heftig, onbegrijpelijk, afzien, harde wind, zwaar, uitgeput, verzuurd, verkleumd en zo kan ik nog wel even doorgaan. De afgelopen 3 dagen heb ik met 1 gids, 2 dragers, 1 Zwitser en 1 Duitse rond gerend op de 1 na hoogste berg van Indonesië: Gunung Rinjani. 

De Zwitser Sascha en de Duitse Christina zijn een medisch setje, respectievelijk cardioloog en intensive-care verpleegkundige. Prima gezelschap dus op een tocht waar alleen al de afgelopen 5 jaar bij onze gids 4 doden waren gevallen. Maar zoals Sascha al snel zei; "I can help you with a heart-attack, but not with a frozen foot", duidend op m'n Teva-sandalen met dikke sokken die ik als wapen had om de Rinjani te besteigen. Gids Karim gaf bij de start van de beklimming aan dat ie stevig z'n twijfels had of ik met dit schoeisel de top zou kunnen bereiken. "Veel te koud" zei hij. Maar met 10 graden op de vooruitzichten thermometer dacht ik dat wel te kunnen halen.

 

Start tocht bij Sembalun

De eerste dag zijn we gestart op 1.000 meter hoogste in het kleine dorpje Sembalun in het oosten van Lombok. De tocht begon direct pittig (met de hoofdletter P + nog eens 25 lombok-pepers!) om tot diep in de middag ook niet veel minder pittig meer te worden. Het tempo gaven we zelf aan door om beurten voorop te lopen maar lag ondanks de pittige klim toch vrij hoog. De gids liep achter ons aan. Er waren ook 2 dragers bij die voor het gemak een dikke bamboe-stok met aan elke zijde een grote mand bij zich droegen. Het geheel woog ongeveer 37kg (!). Karim had ook nog eens bijna 30kg bij zich (tenten, slaapzakken etc.) en wij hadden het dus erg makkelijk met elk een klein rugzakje met het broodnodige om de komende 3 dagen te overleven.

Na een aantal stops eindigde de dag op 2.600 meter op een klein plateau van een bergrand. Prima uitzicht op de vulkaankrater en het meer dat aan de andere kant van de bergrand lag. De dragers waren met al die shit op hun nek niet eens zoveel later boven dan wij. Binnen een paar tellen klusten die gasten eventjes 3 koepeltenten in elkaar en werd daarna een geïmproviseerde keuken uit de diverse manden getoverd waar weer een puike maaltijd uit voort kwam. 

Rond een uur of 18:00 ging de zon prachtig onder boven de krater en was het gelukkig goed toeven bij het kampvuur. Zo zonder zonnetje voelde het flink koud aan, zeker als je de afgelopen week niet anders dan 30 graden om je heen hebt gehad. Rond een uur of 19:30 kropen we ons tentjes in. Lang geleden dat ik er zo vroeg in lag.

 

Middag in de nacht naar de top

Rond een uur of 3:00 kwam gids Karim ons wakker schudden. Dat was al niet meer nodig want ik lag al een half uur wakker in m'n slaapzak. Deels van de kou, deels van de spanning. Er stond inmiddels ook een stevige wind buiten. Na een kop thee en wat crackers gingen Sascha, Karim en ik op pad. Christina had last van haar knie en had met haar magere voorkomen ook weinig vet op de botten en zou als je het mij vraagt zo van de berg geblazen worden. 

De tocht voerde ons van 2.600 naar 3.700 meter. Het was echter pikkedonker, klein zaklampje bij me en de ondergrond was gruwelijk slecht. Een soort gravel waar je bij ieder stap tot je enkels in weg zakt. En dat dan ook nog eens op steile ondergrond en je hebt een stevige koude wind van de zijkant te pakken. Niet echt lekker en al snel had ik diverse streepjes geturfd in gedachte wat het aantal maal onderuitgaan aangaf. Zonder zicht op de top leek het of we niet vooruit kwamen. Karim had aangegeven dat de tocht 3 uur zou duren. Na 10 minuten geploeterd te hebben, leek de energie al zo weggesijpeld te zijn uit m'n lichaam dat ik aan opgeven dacht. Gelukkig kwamen we na ongeveer 25 minuten bij een klein plateau aan. Maar in plaats van wachten gingen we direct door. Een fransman die we eerder overdag tegengekomen waren lag uitgeteld op het plateau bij z'n gids. Sascha en ik besloten toch door te gaan ondanks de barre omstandigheden. Gelukkig ging Karim nu achter me lopen die een veel betere zaklamp had. Dat scheelde want én opletten waar je je voeten neerzet, per stap die je zet een halve terugzakken en ook nog een zaklamp in je hand houden valt niet mee. Af en toe stond ik iets te veel op en merkte ik ook direct hoe hard de wind wel niet was. Ik werd echt bijna van de berg afgeblazen. Gelukkig konden we vanwege de duisternis niet zien hoe smal het pad was. 

Ik had inmiddels totaal geen besef van tijd meer maar het op m'n plaat gaan en bijpassende oerkreten om mezelf een beetje boos te maken om door te kunnen gaan leek een eeuwigheid te duren. Naarmate de dodemanstocht vorderde kwamen er ook groepen terug die de klim staakte. Ik kan het ze niet kwalijk nemen en diep respect dat ze het al tot zover gebracht hebben! Gek genoeg gingen wij nog steeds door. Heel langzaamaan begon het te schemeren zodat ik na een tijdje geen zaklamp meer nodig had. Dat scheelde al heel veel en de energie begon weer naar binnen te stromen. Dat was wel nodig ook want de linkerkant van m'n lijf voelde aan als 1 blok ijs omdat daar de wind op stond. Ik was blij dat ik vlak voor vertrek nog een 2e t-shirt aan had gedaan (en een dikke trui maar die had ik al aan). De top kwam na een paar minuten uit de duisternis tevoorschijn maar leek nog mijlen ver weg. Maar stap voor stap kwam ie dichterbij en waar wij dichterbij kwamen zou de top niet stiekem hoger worden. Die kon dus niet meer ontsnappen. Na een aantal groepen die op apegapen lagen gepasseerd te zijn, kwamen we eindelijk echt in de buurt van de top. De wind werd nog harder maar het gejuich heel in de verte van de eerste groep die boven kwam gaf ons weer nieuwe moed.

 

Aankomst op de top van Gunung Rinjani

En hoewel we als een van de laatste groepen vertrokken waren om 3:30 kwamen we na 2:10 om 5:40 als 2e groep al aan boven! Ik heb al wat sportieve dingen gedaan zo hier en daar in m'n leven maar deze voelde echt als de allerzwaarste. Niet te vergelijken met iets anders. Na 10 minuten boven was ik 1 grote ijsklomp. Sascha en ik maakte snel wat foto's van elkaar, Sascha rookte z'n hoogste sigaret ooit en daarna weer snel naar beneden. Karim was een stuk lager blijven wachten (hij doet deze toch soms 2 tot 3x per week!!). 

Naar beneden deed ik lekker op m'n eigen tempo, ik ben niet zo'n afdaler en daar kwam in Sascha de echte Zwitser naar boven. Om weet-ik-veel-hoe-laat waren we weer beneden en werden we warm onthaald door Christina en de dragers die een flink ontbijt hadden gesjeft.

Als je dacht dat we het nu gehad hadden, dan heb je het mis. Na het ontbijt werd alles ingepakt en zetten we onze toch voort van 2.600 meter naar het meer dat op 1.500 meter lag. Daarna weer gezellig omhoog naar de andere kant de volgende bergrand op ook weer op 2.600 meter. Die laatste klim was ook echt weer super steil, veel rots klimwerk met hier en daar een touw. We hoorden later dat hier de meeste doden vallen. Prettige bijkomstigheid om achteraf te horen. Ik ben al niet zo'n held met m'n hoogtevrees, zwakke enkels en een lichte blessure aan de linkerknie dus zo hier en daar kneep ik 'm wel flink. Bovenop de 2e bergrand was ook weer een klein plateau. Het begon echter ook zachtjes te regenen dus besloten we door te lopen naar beneden het bos in waar "POS III" lag met wat afdakjes waar de tenten onder opgezet konden worden. Dat scheelde weer de dag erop met de terugtocht. 

Na nog eens anderhalf uur kwamen we bij POS III aan en werden de tenten weer opgezet. De dragers kwamen we onderweg telkens tegen. Het leek iedere keer dat wij sneller waren maar dan liepen ze een stuk verder ineens weer voor ons. Zij blijken zo hun eigen route te hebben en zijn ondanks alle uitstekende zaken op hun schouders een stuk beter in afdalen omdat ze dat ook 2 tot 3x per week doen. 

Ook het 2e avondmaal lieten we ons meer dan goed smaken. Voor de laatste dag (vandaag) stond enkel nog afdalen op het programma. Maar na 2 dagen en deels nachtelijke klim werden de benen er niet beter op. Het voelde alsof ik alles flink had opgeblazen tijdens de 1e twee dagen. Maar na een tijdje met een verbeten gezicht gelopen te hebben waren de spieren weer enigszins warm. Zo rond een uur of 11:30 kwamen we vanmorgen dan aan bij de laatste pos, POS I beneden aan de berg. Na een klein stukje lopen werden we opgepikt door een auto en konden we eindelijk weer lekker comfortabel zitten.

 

Uitrusten in Senggigi

Toch weer jammer om afscheid te nemen van leuke mensen van Sascha en Christina gingen terug naar Gili Air, het buur-eiland van Gili Trawangan waar ik voor de beklimming had geluierd. In elk geval weer een slaap adresje in Zürich erbij want Sascha bood direct een bank aan als ik in de buurt zou zijn. Inmiddels heb ik me op m'n laatste krachten terug naar Senggigi gesleept (ik strompel meer dan ik loop), mezelf op een relatief luxe 2-onder-1-kap bungalow met warm water, airco en schitterend uitzicht op zee getrakteerd. En oh ja, als toetje nog 2x een massage want oh want die m'n benen verschrikkelijk veel pijn. Ik denk dat ik de komende dagen bij ga liggen komen op de stranden van Kuta op Lombok. Wens me daar sterkte mee a.u.b.

Deel dit artikel

Rugzak inpakken voor Indonesië

Geen idee wat essentieel is om in je rugzak te hebben zitten tijdens het backpacken over Bali & Lombok? Hier alvast wat tips. Of lees het artikel en download gratis je inpaklijst.

  • Klamboe
  • Paspoort
  • Vliegticket
  • Teva-slippers
  • Pinpas
 

Download gratis inpaklijst

Foto's Bali, Lombok & Gili 2009

176-lombok-gunung-rinjani-summit
483-bali-jatiluwih-rijstvelden-ricefields
091-bali-lombok-gili-trawangan
662-nusa-lembongan-jungutbatu
569-bali-kedewatan-bij-ubud
272-lombok-senggigi
412-bali-ubud-tempel-temple
003-bali-ubud
080-bali-lombok-gili-trawangan
788-nusa-lembongan-zeewier-sea-weed-farm
661-nusa-lembongan-jungutbatu
359-bali-ubud-rijstvelden-ricefields
795-nusa-lembongan-zeewier-sea-weed-farm
478-bali-jatiluwih-rijstvelden-ricefields
183-lombok-gunung-rinjani-summit
334-lombok-kuta-ashtari-restaurant
454-bali-ubud-papegaai-warung-ibu-oka
465-bali-street-vendor-sate-verkoper
751-nusa-lembongan-dream-beach
617-bali-pura-tanah-lot
043-bali-sidemen-road
793-nusa-lembongan-zeewier-sea-weed-farm
480-bali-jatiluwih-rijstvelden-ricefields
005-bali-ubud
362-bali-ubud-rijstvelden-ricefields
357-bali-ubud-rijstvelden-ricefields
436-bali-luwak-koffie-coffee-kat
171-lombok-gunung-rinjani-summit
464-bali-street-vendor-sate-verkoper
078-bali-lombok-gili-trawangan

4 relevante stappen voor backpacken in Indonesië

Vliegticket Bali backpacken

1. Vliegtickets

Check de beste tips voor goedkoper vliegtickets naar Bali, Lombok & de Gili's.

Vliegticket

Indonesië backpacken voorbereiden reistips

2. Voorbereiden

Alles over het voorbereiden voor je backpack reis op Bali en Lombok.

Voorbereiden

Inentingen en vaccinaties Indonesië backpacken

3. Inentingen

Wees lief voor jezelf en zorg vooraf voor de juiste vaccinaties en medische zaken.

Inentingen

Inpaklijst meenemen backpacken Indonesië

4. Gratis inpaklijst

Met de inhoud van deze inpaklijst in je rugzak kun je heerlijk relaxt op reis gaan.

Inpaklijst

 

zoeken