Konijnensaté aan het Bratanmeer - Bali

Als je het heel snel uitspreekt zit mijn voornaam erin verwerkt: Jatiluwih. De afgelopen dagen heb ik een dikke 200km met de motor afgelegd door bergachtig gebied op centraal Bali. In Ubud wat spullen achter gelaten bij Gusti's Homestay en met een klein rugzakje op pad. Jatiluwih was het doel van de eerste dag. Jatiluwih staat (of is genomineerd, pin me er niet op vast) op de Unesco werelderfgoedlijst. Dan moet het iets moois zijn dacht ik. En dat was gelukkig ook zo. Het gaat hier over een gebied met de meest prachtig gelegen rijstvelden die je je voor kunt stellen. Nu had ik er al de nodige gezien, want over rijstvelden struikel je hier echt. Maar je hebt natuurlijk altijd baas boven baas. En Jatiluwih is duidelijk de bovenste baas zegmaar.

Motortocht naar Jatiluwih rijstvelden

Ik had natuurlijk de makkelijkste weg (soort hoofdweg) af kunnen scheuren en op het eind linksaf de bergen in voor nog een 45 minuten bergweg. Maar dat is niet rock & roll natuurlijk. Dus de toeristische route genomen die duidelijk wat meer tijd, stuurmanskunst, zweet maar ook zeker veel meer prachtige beelden opleverden. Als je het echt Bali wil zien, dat behoren die achteraf weggetjes er zeker toe schat ik in. Geen toerist te zien en veel verbaasde gezichten van locals die zich afvragen wat die Orang Blanda hier uit spookt. Je voelt je ook direct wat meer betrokken bij de buurt. Heel wat anders dan de gemiddelde steenrijke toerist die zich in een hele dikke Japanse 4x4 via de eerder genoemde snelweg voor een minuut of 5 uit de auto laat duwen om bij Jatiluwih z'n foto te schieten. Nog lekker de rijstvelden ingebanjerd, wat natuurlijk weer de nodige enkels tot in de drek opleverde. Maar het resultaat mocht er zijn gelukkig.

Slapen in Candi Kuning

Na Jatiluwih werd het tijd om een slaapplaats te gaan scoren. Leuk zo zonder echte eindbestemming op pad maar pitten wil je toch ook nog een beetje redelijk doen. En een tweede nacht in een varkensstal zoals met "De Bul" in 2004 op Koh Chang hoefde nu ook weer niet. In de buurt bleek echter een meer te liggen en waar water is, zijn toeristen en dus hotels dacht ik. Dat bleek nog niet 1, 2 3 mee te vallen. Alles wat er was, was het Ashram Guesthouse in het nietszeggende plaatje Candi Kuning aan het nog minder bekende Bratanmeer. Dat er geen concurrenten in de buurt waren merkte je aan ongeveer alles. De kamers deded me meer denken aan barakken die je in films over concentratiekampen voorbij ziet komen. Ze werden in elk geval niet gehinderd door enige vorm van sfeervolle aankleding. In de ene kamer werkte de douche niet, de volgende kamer had geen ramen maar kamer 3 was dan wel up-to-my-wishes. Wat nog ff raar hier is op Bali trouwens zijn de kranen. Het komt in NL zelden voor dat je de warme kraan aan de rechterkant vindt. En mocht dat wel het geval zijn dan zit daar meest een dijk van een verhaal achter over een of ander loenzende hobby-sjaak. Indonesie of in elk geval Bali lijkt veel van die hobby-sjaken te hebben want in ongeveer iedere volgende kamer waar ik vertoef, is het weer een sport om uit te vinden wat de warme en koude kraan is. Totaal geen logica, of althans, geen logica die ik begrijp (ja kom 'm maar in daar...zoooo makkelijk hè!). 

Enniewee. In het bruisende Candi Kuning wordt het snel donker 's avonds heb ik gemerkt en dat is niet erg. Hoe sneller hoe beter. Voor de plantenliefhebbers onder ons (pa?!). Die komen hier zeker in een verhoogde staat van opwinding schat ik in. Verzin een plan met bloem en hij staat hier (in bloei). D'r is ook nog een Botanische tuin dus wat wil je nog meer. Op zo'n lokale markt is het dan wel weer geinig om te merken hoeveel mensen je zo'n grote plant in de maag willen splitsen. Alsof je een vingerplant , om maar een sexy plant te noemen, van 3meter in je rugzak opgevouwen mee neemt naar Nederland. En toch gewoon pissig naar je kijken als je nee zegt tegen Rob de Tuinman. 

Na een rustig nachtje Candi Kuning heb ik m'n tocht voorgezet richting Munduk. Munduk ligt nog een stuk hoger dan Candi Kuning en staat bekendtop Bali om z'n koffie-, vanille-, en kruidnagelplantages. Schitterend berggebeid in elk geval en op weg omlaag nog even gestopt bij de Banjar Hotsprings voor een warm bad. Teruggereden via de noordkukst van Bali en daarna de bergen weer in terug naar Candi Kuning. 's Avonds heb ik daar nog konijnensaté op. Toch raar idee dat je thuis zo'n viervoeter in een kooi hebt zitten, en dat je zo'n dier ook aan stokjes kunt rijgen en bruine saus eroverheen kunt gieten. Maar best lekker in elk geval.

Via Ubud door naar Kuta

Gisteren teruggekomen uit Candi Kuning en nog een nachtje bij Gusti's in Ubud meegepakt om vanmorgen naar het verschrikkelijke Lloret de Mar van Bali doorgereisd te zijn: Kuta. In 2002 vonden hier nog wat aanslagen plaats. Vanmiddag werd me na een minuut of 3 tijdens de start van een voetmassage al een jong meisje aangeboden, waarna ik na het uiten van de weinig genuanceerde woorden "You are so fucking sick!!", de tent per omgaande verlaten heb. De enige reden dat ik hier ben, is om de tempel Tanah Lot te bezoeken. Morgen weer naar een volgend eiland: Nusa Lembongan om m'n laatste week nog een beetje extra bij te bruinen. Zo, en nu even m'n glitterpak uit de kast halen en de clubs van Kuta even onveilig maken. Als je er dan toch bent....