Voorbereiden op Rinjani - Lombok / Gili

Al dat zand tussen de bilnaad en overige tere lichaamsdelen gaat na zo'n dag of 4 toch enigzins vervelen. En dus ben ik vanmorgen vertrokken van Gili Trawangan. Donderdagmiddag waren Rick en Cyntia aangekomen. Ik had ze de naam van m'n resort weliswaar ge-smst maar had niet verwacht dat ze bij toeval zomaar in de bungalow direct naast mij zouden verblijven. Wel erg lachen natuurlijk en na een traditioneel "Hé Van Pilshoven, ga es bier halen man!!" was de begroeting een voldongen feit. 

Lekker duiken op de Gili's

Na m'n middagduik bij Manta Dive die schitterend was (weer zeeschildpadden gezien!) en de nodige verse pilsners samen weggetikt te hebben, besloten we een vorkje te gaan prikken. In de tent naast ons brak rond een uur of 22:00 een feestje los waar we na het eten nog maar even zijn gaan kijken. Best vaag zo hier en daar op dat Gili Trawangan hoor als je een snoeiharde live-opname hoort van een optreden van DJ Tiesto tijdens Koninginnedag op het museumplein of wanneer er ergens zomaar een CD van de Zeeuwe band Bloff wordt aangezet. Tot hoe laat het feestje duurde weten we niet maar de muziek was tot in de wijde omtrek te horen. Weer een mazzeltje dat je met je bungalow dan wat afgelegen zit want we konden rustig pitten. 

Zaterdag en zondag zijn verder betrekkelijk rustig voorbij gegaan (lees: geen moer uitgevreten) op een poging tot surfen en succesvol snorkelen na. Dat surfen was nog wat riskant. Echt ervaren ben ik niet en je moet hier eerst 100 meter over zeer ondiep en dood koraal de zee in lopen met je board. Daar waar je dan eenmaal kunt surfen, was de zee nog altijd erg ondiep en in dat ondiepe gedeelte stonden ook nog een aantal rotsen op het koraal die enkel met eb zichtbaar zijn. Gelukkig maar 1x met m'n enkel tegenaan gestoten maar de omstandigheden voelde toch zo oncomfortabel dat ik maar een paar keer op m'n board heb kunnen staan helaas. 

Mijn 2e zeeschildpad

Het snorkelen verliep een stuk beter. Rick bleek niet zo'n zwemmer te zijn maar dat snorkelen vond ie top. Hij was niet uit het "aquarium" weg te slaan. Op het eind kwamen we een zeeschildpad tegen op een koraalrif. Zo enorm dichtbij, echt heel indrukwekkend. Het dier was ongeveer een meter lang schat ik. Af en toe kwam ie naar de oppervlakte om adem te halen en hoorde je heel zachtje het uitademen van een tientallen (of langer??) jaar oude schildpad echt schitterend. Een ander stel dat op hield met snorkelen gaf me nog een waterflesje gevuld met nat brood. Superleuk om bij een koraalrif beetje voor beetje leeg te spuiten op 4 meter diep zodat er hele zwermen prachtige vissen op af kwamen. De regen en het onweer maakte uiteindelijk een einde aan de pret. 

Gisterenmorgen heb ik nog het halve eiland bezichtigd te voet. Niet echt heel spannend overigens. Wat een dorre bedoening in het binnenland. Kaal, stoffig, hier en daar een partij kokospalmen en wat koeien en geiten, kapotte hutjes van de plaatselijke bevolking en aan de westkust van het eiland (hèt gebeurt aan de oostkust hier) hier en daar een bouwklare kavel die licht te wachten op ontwikkeling. Je hoeft geen glazen bol te hebben om te zien dat binnen een jaar of 5 Gili Trawangan er hetzelfde uit zal zien als Kuta beach, het Lloret de Mar van Indonesie zegmaar. 

Ik kwam op m'n tocht ook nog een schitterende villa tegen. Bleek eigendom te zijn van een Zweedse man die daar 1x per jaar langs komt. De rest van het jaar is het een zeer luxe design hotel met 4 kamers. De locatie vond ik wel wat vreemd. Kamers kostten $75 per nacht, voor lokale begrippen een enorme bak met geld. Als je dat als toerist wil neerleggen moet je nog wel met een niet al te comfortabele boot van Bali naar Gili Trawangan en vervolgens een dik half uur met een zeer klein een oncomfortabele paard en wagen (op fietsen na, het enige vervoermiddel op het eiland) rijden. Niet echt een entree die ik had verwacht van een 5-sterren waardige vila. Maar dat zal de cultuur wel zijn, hèhè. 

Gisterenavond hebben we als afscheid van Gili Trawangan, onze tanden gezet in een enorme kreeft van de barbecue. Wat een apparaat zeg en wat enorrum lekker! Na de nodige knuffels en handenschudderij werd bij de bungalow afscheid genomen van elkaar want ik zou vandaag richting Lombok vertrekken en Rick met Cyntia terug naar Bali.

Vertrek van Gili Trawangan naar Lombok

Vanmorgen in allervroegte opgestaan om mezelf klaar te stomen voor de boot van 8:15 die me naar Bangsal, een kustplaats in het noordwesten van Lombok, gebracht heeft. Daar een mini-bus naar Senggigi gepakt waar ik mijn intrek genomen heb in het Lina Hotel. Eindelijk weer gewoon water, en ook nog warm water. Op Gili Trawangan was er geen gewoon water, alleen brak zeewater waar je dus ook je tanden mee poetst, doucht etc. Voelt weer wat schoner zo. En heb me zojuist alweer beurs laten kneden op een stoel door 2 ouwe Lombokse dames tegelijkertijd.

Voorbereiding op een colletje van de buitencategorie

En morgen ga ik dan voor het eerst in m'n leven een vulkaan beklimmen. Het wordt de Rinjani Vulkaan. De hoogste berg van Lombok en de één na hoogste berg van heel Indonesië. En met z'n 3.726m mag ie er inderdaad wezen wat mij betreft. Het wordt een fikse tocht van 3 dagen en 2 nachten. Vroeg op staan, late aankomst etc. Best een beetje spannend want ik ben nog nooit zo hoog geweest. De klim begint ergens rond de 1.500m. Gelukkig gaan er een gids en twee dragers mee, en lopen behoorlijk wat mensen deze tocht, maar dat maakt 'm voor mij niet minder bijzonder natuurlijk. Jullie horen me wel weer ergens na de afdaling!