Myanmar is in alle opzichten een bijzonder land. Nadat de Britten in 1948 het land uitgeknikkerd waren en Myanmar onafhankelijk werd, waren er de nodige conflicten tussen de diverse etnische volken die in Myanmar wonen. Dit heeft er toe geleid dat in 1962 het land door een staatsgreep in 1962 werd omgevormd tot een militaire dictatuur wat het tot op de dag van vandaag nog altijd is. Generaal Than Shwe is sinds 1992 leider van de militaire junta.
Myanmar heeft een tropisch klimaat dat in 3 periodes te verdelen is:
In Myanmar kun je niet pinnen. Neem vooraf dus voldoende cash geld mee. Reken op $200 à $250 per week excl. kosten voor binnenlandse vliegtickets om goed uit te komen. Je zult dan best wat budget overhouden maar liever iets overhouden dan te kort komen toch? Je kunt bij sommige hotels traveler cheques inwisselen maar de commissie kan rustig 10% bedragen en lang niet in iedere stad zul je makkelijk een hotel vinden waar dit kan. Het zelfde geldt voor het verkrijgen van contant geld m.b.v. je creditcard. Wanneer je goed zoekt vindt je hotels in Myanmar waar dit kan, maar reken er niet op dat je dit op veel plekken tegen komt. Ook hiervoor geldt dat commissie erg hoog kan zijn.
Voor Myanmar heb je een visum nodig. Het uitdagende hieraan is dat de regels om een visum te bemachtigen regelmatig wijzigne. Check hiervoor de speiciale visum informatie & grensovergangen-pagina voor Myanmar.
Een van de bijzonderheden van backpacken in Myanmar is dat je als toerist niet overal mag komen. Een aantal gebieden zijn verboden om te komen, of om over land te bereiken. Meestal omdat in die gebieden oorlog gevoerd wordt met etnische minderheden of opstandelingen die tegen zich verzetten tegen de militaire junta. Waar je wel en niet mag komen kan ook nog wel eens wijzigen. Je kunt ter plaatse de beste informatie krijgen. Dit maakt het soms lastig om een rijst door Myanmar te plannen. Je kunt echter nooit zelf de fout in gaan in Myanmar. Een buschauffeur of taxichauffeur weet heel erg goed waar hij je wel en niet mag brengen. Niemand zal deze regels overtreden omdat daar een gevangenis op staat. De volgende plaatsen kun je over land uitstekend bereizen vanuit Yangon of Mandalay:
Verder zijn er nog enorm veel plaatsen waar je naartoe kunt. Myanmar is een enorm groot land waarin je je ondanks de reisbeperkingen niet opgesloten zult voelen.
Bereid je voor op het meest vriendelijke volk dat je zult aantreffen in Azië. Ondanks de onderdrukking van de militaire junta zul je overal door iedereen hartelijk geholpen en ontvangen worden. Door het Brits koloniale verleden kom je op vrijwel alle normale plekken prima weg met Engels. De een zal dat beter spreken dan de ander.
De naam Myanmar is de naam die de junta aan het land gegeven heeft. Voorheen heette het land Birma of Burma. Een naam die de Portugezen aan het land gegeven hebben en die de Britten bij de colonisatie eind 1800 hebben overgenomen. De naam Myanmar komt van Myanma Naingngandaw wat de lokale naam van het land was sinds de 12e eeuw. Dit verwijst weer naar de naam van een van de etnische groeperingen in Myanmar, het Myanmah-volk.
Zoals je hierboven leest is Myanmar een ander land dan alle andere landen om te gaan backpacken. Waarom dan toch naar Myanmar? Omdat de bevolking de liefste mensen zijn die ik ooit heb ontmoet. Met niet gaan, help je hen ook niet. Ja, een deel van het geld dat jij uitgeeft, komt rechtstreeks in de broekzak van de junta terecht. Bedenk echter ook dat het kleine beetje dat iemand verdient aan het maken van een maaltijd over het verhuren van een kamer, toch ook inkomsten voor hen betekenen. En die heeft men meer dan waar dan ook heel hard nodig om te kunnen overleven. Wat ik wellicht nog wel de belangrijkste reden is om te gaan is de aandacht die het land krijgt zodat meer mensen zien wat daar gebeurd. Wij zijn als toeristen voor de meeste Birmezen het enige contact met de buitenwereld dat ze hebben. Je zult zelf ervaren dat de lokale bevolking erg geïnteresseerd is in je. Niet om weer eens iets te verkopen zoals in veel andere veel toeritischere Aziatische landen maar om te praten over politiek (wat voor hen gevaarlijk kan zijn), over wat er buiten Myanmar gebeurd, en vaak ook wat er in hun eigen land gebeurd. De junta publiceert veel propaganda zoals het doneren van geld door belangrijke militairen aan Boeddhistische klooster of de bouw van een school. In werkelijkheid is daar bar weinig van waar maar dat is niet wat de lokale bevolking te zien krijgt uiteraard.
Op 16 september 2009 heeft de correspondente Minka Nijhuis van het dagblad Trouw een boek uitgebracht "Myanmar, land van geheimen".
| Volgende > |
|---|
Geen idee wat essentieel is om in je rugzak te hebben zitten tijdens het backpacken door Myanmar? Hier alvast wat tips. Of lees het artikel en download gratis je inpaklijst.