Cliche's onder de zeespiegel - Gili Trawangan

Inmiddels heb in m'n biezen al 2x gepakt. 1x in Ubud en daarna in Padangbai. In Ubud nog weer een onvervalste topconversatie tussen een Australisch stel en een bedienende dame in een restaurant mogen volgen: 

Gast: "What's in the 'special omelette of the day'?"
Dame: "Uhm, egg"
G: "What's so special about an egg-omelette?"
D: "Well uhm....al the other omelettes have more ingredientes, this one is plain"
G: "So why would I pay extra for an plain omelette if the omelette with tomato and onion is cheaper"
D: "You can order the omelette with tomato and onion without the tomato and onion if you like"
G: "Than I would order the 'special omelette of the day' I guess?"
D: "No that's a different number on the menu"
G: "Oh what the hack, just gimme a big Bintang please" 
D: "Right away sir"

Om het niveau wat hier gevoerd wordt nog meer even te benadrukken. Van het Australische stel waar ik de kookcursus mee deed had ik nog de tip gekregen voor de "Golden Hands" massage en die was werkelijk fantastisch. De masseur in kwestie vroeg me nog of ik ergens last van had en toen ga ik nog maar even aan dat m'n linkerknie niet 100% is. Ik weet niet wat ze met de knie uitgespookt heeft maar hij irriteert een stuk minder!

Motortocht naar Sidemen

Maandag heb ik nog een supermooie toch op de motor gemaakt richting Sidemen. Sidemen op ongeveer 60 minuten doorgassen op de motor, staat bekend hier om z'n en prachtige uitzichten over kermit-groene rijstvelden. Echt briljant! Wat verderop zou ik het plaatje Rendang tegenkomen. Voor de culinaire ingewijden onder ons doet dit bellen rinkelen, voor de niet ingewijden: Rendang is een pittig Indonesisch rundvleesgerecht. Mooi natuurlijk om in Rendang een verlate lunch mee te pakken om de oorspong van Rendang te proeven. In heel Rendang was dus geen Rendang te bekennen. 2 zogenaamde Warungs (eethuisjes: keet met 2 tuinstoelen en een houtskoolgril) en meer niet. Nog wel een onvervalst Saté Kambing op die er mocht wezen. Maar hoe zat het dan met de Rendang?

Van Ubud naar Padangbai

Dat verhaal volgde de dag erna toen ik met liet chauffeuren van Ubud naar Padangbai. De chef van de kookcursus in Ubud had weer een mannetje die mij voor een zacht prijsje kon transporteren naar de oostelijkeoostkust van Bali. Erg interessant gesprek met de man gehad. Rendang blijkt afkomstig te zijn van het eiland Sumatra. Zoals de wok en Nasi Goreng overigens door de Chinezen naar Bali gekomen zijn. Via Rendang kwam het gesprek op de rijstprijs terecht. Die de afgelopen 7 jaar gestegen van 300 RP naar 7.000 RP per kilo voor locals. 7.000 RP is ongeveer € 0,50. Alles is echt veel duurder geworden voor locasl. De economie is ook wel verbetert maar het inkomen van de mensen niet. Die komen dus steeds moeilijker rond. Tot overmaat van ramp kunnen de Balinezen de belasting die wordt verdiend, niet herinvesteren in hun eigen eiland. Ongeveer 30% van de totale schatkistinkomsten (de B.V. Indonesië zegmaar) van heel Indonesië zijn afkomstig van het toerisme op Bali. Nu is Bali i.v.m. de resterende oppervlakte van heel Indonesië echt maar een opkomende jeugdpuisje, meer ook niet. Dus die Balinezen weten wel wat handel drijven is. Probleem is dus volgens de chauffeur dat het geld verdwijnt naar de regering die in Jakarta (Java) huist en daar weer wordt verdeeld over de eilanden naar rato van oppervlakte ofzo. Dan nog een bijkomend issue. Vrijwel heel Indonesie is islamitisch behalve Bali. Er komen echter van de andere eilanden steeds meer Moslims naar Bali toe. Hun aanpak van toeristen is wat aggressiever en steeds meer Balinese cultuur (traditionele dansen etc) verdwijnen. Het heeft er alle schijn van dat de regering de Balinese cultuur omzeep wil helpen volgens de beste man met als gevolg, geen toeristen meer die met name voor die cultuur etc komen. Zit wat in ja. Anyway, tot zover het educatieve uurtje 

Disndag ben ik in Padangbai aangekomen dus. Een kalm klein dorpje dat vooral als uitvalsbasis dient voor volk dat naar Lombok of de Gili's wil. Lombok ligt ten oosten van Bali op zo'n 4 uur varen met een grote Ferry (@Bianca: no worries, 't is echt een heeeele grote ferry waar ook vrachtwagens enzo op gaan. Geen scheefhangende toestanden met een overbevolkt bovendek etc). De Gili's zijn 3 piepkleine eilandjes op struikelafstand van de noord-westkust van Lombok. Ik ben gisteren aangekomen op de grootste van de 3 Gili Trawangan. Vanaf Padangbai heb je gelukkig een bloedsnelle boot die je in een uurtje naar Gili Trawanga brengt.

Aankomst op Gili Trawangan

Vanuit de verte zag Gili T. eruit zoals het eruit hoort te zien. Prachtige hagelwitte stranden, kabbelende zee en door een licht zeebriesje op en neer wuivende bomen. Na aankomst een prima bungalow gescoord bij Warna Homestay direct aan het strand dus lekker even in de zon liggen bruinbakken. Althans, dat was de bedoeling maar dat liep wat uit de hand zodat ik nu zo'n lekker lobster-boy ben. Na het strandavontuur waar ik in het water weer wat mensen leerde kennen (beetje dobberen, babbeltje hier, babbeltje daar, je kent dat wel) en daarna even richting Manta Dive, een van de duikscholen, gelopen om te informeren naar een paar Fun Dives. Ik werd te woord gestaand door Corate. Stel je hierbij de meest cliche geblondeerder goedgevormde Italiaanse duikinstructeur voor die verwacht die iedere dame voor 'm valt. Typisch Italiaans accentje, echt goed fout zegmaar (dus inmiddels liep het me alweer dun door de broek van het lachen door z'n geknipoog naar alles wat los en vast zat). Ik kon de dag erop (vandaag dus) mee met een ochtend en middag duik. Prima wat mij betreft. 

Na een massage keerde ik terug naar m'n bungalow waar ik in gesprek raakte met Pea, m'n buurvrouw. Pea heeft de kreditcrisis als onroerendgoed-agente in Kensington en Notting Hill (Londen) niet overleefd en is nu lekker een maandje of vier aan het rondreizen. We besloten een hapje te gaan eten aan het strand. Ik heb voor 't eerst een Mahi-Mahi vis op. Geen idee hoe ie er in het echt uitziet maar het smaakt goed. Pea vertelde dat ze ook bij Manta Dive haar Padi Advanced OpenWater (duikbrevet) had behaald en Corate was haar instructeur geweest. Tijdens haar laatste duik, wat een nachtduik was, was iets redelijks genants voorgevallen. Onder water het Corate haar proberen te zoenen bij het uitdoen van de BCD (mondstuk waar lucht doorkomt). Die BCD moest ff af voor een oefening. Maar de oefening die Pea had verwacht was dus iets anders dan wat Corate in gedachte had. Wellicht zo'n z'n eigen cursusprogramma in z'n hoofd whahaha. Ik lach inmiddels dubbel onder tafel van het lachen uiteraard. Het beeld dat je wel eens hebt als je zo'n cliche type ziet, klopte dus ook nog! 

De kroeg in op Gili Trawangan

De maag was inmiddels goed gevuld dus op naar de Ierse pub waar het ladies night was. Dames kregen gratis cocktails als ze aan de bar gingen zitten. Pea moest nog ff pinnen en daar kwamen we Phil en Lonny tegen. 2 Nederlandse meiden die net als Pea vandaag zouden vertrekken. In de Ierse pub was het erg gezellig. Daar leerder we Appie en Gerard nog kennen. Gerard stelde zich voor als de vader van Appie. Bleek flauwekul te zijn, had ik ook kunnen verwachten van iemand die er uit ziet als Arjan Ederveen (je weet wel, die gast van Theo & Thea). Gerard had ik al min of meer leren kennen zonder dat ie het zelf wist die middag. We lachen met tussenkomst van een doktersgordijntje in dezelfde massage-salon en daar stelde zich iemand aan de andere kant van dat gordijn voor als Gerard from Holland. Blijft een klein eilandje natuurlijk. Gerard was er met z'n vrouwe even lekker tussenuit gekropen na een lang ziektebed. Appie was ook met z'n vrouw onderweg. En zo ontstond een flinke Hollandse tafel. Pea haakte als eerst af ivm vertrek morgenvroeg met de eerste boot. Wij dronken nog ff verder maar rond een uur of 1 vond ook ik het welletjes omdat ik vandaag om 8:30 weer fris en fruitig bij de duikschool mocht verschijnen.

M'n eerste zeeschildpad!

En de ochtendduik was geweldig! Heel veel verschillende vissen gezien ennnnnn eindelijk zeeschildpadden. Die had ik nog nooit in het wild gezien. Jeetje wat een schitterende dieren zeg. Maar ook de Black Tip Reefshark (ja een haai), octupus, blue spotted sting ray, zee-aal en nog heel veel meer, mochten er zijn. Nu ff pauze voor de middagduik. Ik vermaak me dus nog wel ff hier. Vandaag komt ook collega Rick met zijn vriendin Cyntia aan als ik 'm goed begrepen heb, maar net als op het werk, hoef ik Rick voor 10:00 uur niet te verwachten hèhè. Toedeloeoe!